رسانه‌های بین‌المللی گزارش داده‌اند که در پی وقوع دو زمین‌لرزه شدید به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ریشتر در ونزوئلا، بیش از ۶۸ هزار نفر همچنان مفقود هستند و عملیات جست‌وجو و نجات برای یافتن بازماندگان ادامه دارد.

ردم وحشت‌زده ونزوئلا و تیم‌های امدادی روز جمعه عملیات جست‌وجو برای یافتن بازماندگان را در میان آوار ساختمان‌های فروریخته ادامه دادند؛ در حالی که شمار قربانیان دو زمین‌لرزه نیرومند در این کشور از ۹۰۰ نفر فراتر رفته است.

زمین‌لرزه ۷.۱ ریشتری بامداد پنجشنبه در شمال ونزوئلا، ضمن صدور هشدار سونامی، خسارات گسترده‌ای بر جا گذاشته و مقام‌های  این کشور نسبت به احتمال تلفات بسیار سنگین ناشی از این رویداد هشدار داده‌اند.

ترامپ در گفت‌وگو با یک شبکه خبری آمریکایی ضمن اذعان به غارت نفت ونزوئلا گفت که این کشور از نفت ونزوئلا سود اقتصادی قابل توجهی به دست آورده و در درآمدهای نفتی این کشور شریک شده است.

در حالی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در پیامی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» ونزوئلا را «ایالت شماره ۵۱ آمریکا» اعلام کرد.

علی لاریجانی اعلام کرده است که آمریکا تصور می‌کرد می‌تواند جنگ علیه ایران را در مدت کوتاهی پایان دهد، اما در رسیدن به این هدف ناکام مانده است.

واشنگتن برای غارت منابع نفتی ونزوئلا، شرکت‌های بزرگ نفتی خود را ردیف می‌کند و در همین راستا دونالد ترامپ اعلام کرده که به توافقی با مدیران ارشد این شرکت‌ها دست یافته است.

شورای امنیت بار دیگر نشان داد که عدالت جهانی بدون توازن قدرت، صرفاً یک شعار است. ونزوئلا به صحنه تقابل آشکار بلوک‌ها بدل شده؛ جایی که قانون عقب می‌نشیند و قدرت تصمیم می‌گیرد. جهان وارد مرحله‌ای تازه از قطبی‌سازی شده است؛ مرحله‌ای که پیامدهای آن می‌تواند بسیار فراتر از یک بحران منطقه‌ای باشد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، با طرح ادعاهایی علیه کوبا و کلمبیا گفت دولت کوبا «در آستانه فروپاشی» قرار دارد و واشنگتن نیازی به مداخله نظامی مستقیم در این کشور نمی‌بیند.

بازداشت یک رئیس‌جمهور، اشغال یک کشور یا فقط «اجرای عدالت»؟ آن‌چه در ونزوئلا رخ داد، یک خبر ساده نیست؛ نشانه‌ی جهانی‌ست که در آن قانون عقب می‌رود و زور، قاضی می‌شود.

این پادکست بررسی می‌کند چگونه بازداشت مادورو، نظم بین‌الملل را به هم ریخته و آمریکا بار دیگر قواعد جهانی را به نفع خود تغییر می‌دهد. یک تحلیل تیز و بی‌پرده از تجاوزگری آمریکا و ضرورت اتحاد کشورهای آمریکای لاتین برای مقابله با امپراتوری زور.

پس از اعلام دونالد ترامپ مبنی بر اینکه ایالات متحده پس از ربوده شدن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، و همسرش، اداره این کشور را بر عهده خواهد گرفت، موجی از اعتراضات در نقاط مختلف جهان شکل گرفت.

معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا با حضور در یک برنامه تلویزیونی، بر پایبندی دولت به استقلال و تمامیت ارضی کشور تأکید کرد و گفت کاراکاس تحت هیچ شرایطی تسلیم فشار یا سلطه خارجی نخواهد شد.

جهان امروز را اگر بخواهی بفهمی، نباید فقط اسناد حقوقی را بخوانی؛ باید صحنه را ببینی. صحنه‌ای که در آن بازیگران قدرتمند متن را می‌نویسند، نور را تنظیم می‌کنند، و قانون، این دکور پرطمطراق، فقط نظاره‌گر باقی می‌ماند.

آمریکا با چه منطقی به خود اجازه می‌دهد به کشورها حمله کند و آن را «اقدام ضروری» بنامد؟ حمله اخیر به ونزوئلا فقط یک عملیات نظامی است یا ادامه‌ی الگویی قدیمی از مداخله، فشار و غوغاسالاری جهانی؟ در این پادکست بررسی می‌کنیم چرایی این تجاوز، منافع پنهان پشت آن، و این‌که چگونه روایت «امنیت» به ابزاری برای حمله به حاکمیت دیگر کشورها تبدیل می‌شود.

رئیس ‌جمهور آمریکا در نخستین پیام خود پس حمله به ونزوئلا، اعلام کرد که نیروهای آمریکایی «با موفقیت یک عملیات گسترده» علیه ونزوئلا انجام داده‌اند که به گفته او، در جریان آن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، به همراه همسرش بازداشت و از کشور خارج شده‌اند.

بر اساس گزارش رسانه‌های بین‌المللی، بامداد امروز صداهای چندین انفجار در پایتخت ونزوئلا شنیده شده است.

رئیس‌جمهور ونزوئلا، نیکلاس مادورو، بامداد چهارشنبه بار دیگر بر آمادگی کشورش برای دفاع از حاکمیت ملی در برابر آنچه «تهدیدات امپریالیستی راست افراطی» خواند، تأکید کرد.

وزارت دفاع ونزوئلا اعلام کرد که این کشور به‌منظور مقابله با حضور نیروی دریایی ایالات متحده در سواحل خود، دست به استقرار گسترده نیروهای نظامی زده است.

با گذشت کمتر از یک ماه از دریافت جایزه صلح نوبل، ماریا کورینا ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا، در اظهاراتی بحث‌برانگیز خواستار برکناری نیکلاس مادورو از طریق حمله نظامی خارجی شد.