سفر ترامپ به چین فقط یک دیدار سیاسی نبود؛ پیامی بود از تغییر موازنه قدرت در جهان.

در ادامه تنش‌های سیاسی و نظامی میان تهران و واشنگتن، دونالد ترامپ اعلام کرده است که آتش‌بس با ایران برای مدت نامعلومی تمدید می‌شود؛ تصمیمی که با واکنش‌های انتقادی و تردیدهای جدی در مورد اهداف واقعی آن روبه‌رو شده است.

از تهدید و فشار تا صحبت از «توافق بزرگ»! آیا این چرخش، نشانه ضعف است یا یک استراتژی جدید؟ در برنامه «باخبر باش» به پشت‌پرده این تغییر موضع می‌پردازیم؛ جایی که ادبیات جنگ‌طلبانه جای خود را به زبان مذاکره داده است.

در شرایطی که منطقه با تنش‌های پیچیده و رقابت‌های قدرت‌های بزرگ مواجه است، خبر حضور همزمان ایران و آمریکا برای مذاکره در پاکستان، توجه گسترده‌ای را در سطح منطقه و جهان برانگیخته است. این مذاکرات نه تنها از منظر سیاسی، بلکه از نگاه راهبردی نیز دارای اهمیت عمیق است، زیرا نشان‌دهنده تغییر موازنه‌ها و پذیرش واقعیت‌های جدید در میدان و دیپلماسی می‌باشد.

دیپلماسی آمریکا از همان آغاز شکل‌گیری‌اش با تناقض میان اعلامِ تعهد و عملِ واقعی مواجه بوده است. پس از جنگ جهانی اول، رئیس‌جمهور وودرو ویلسون برای پیروزی در انتخابات شعار صلح می‌داد، اما کنگره آمریکا امضای پیمان ورسای و عضویت آمریکا در جامعه ملل را رد کرد، اقدامی که باعث تضعیف نظام صلح پساجنگ شد و به شکست اهداف ویلسون انجامید.

مسئولان محلی بادغیس می‌گویند که زنان این ولایت خواهان رو در رو شدن با مذاکره کنندگان طالبان و گفتگو در مورد صلح هستند.