اما نامه‌نوشتن به ملانیا ترامپ برای نجات زنان افغانستان، بیشتر شبیه پناه بردن به ویترینی براق است تا تکیه بر یک تکیه‌گاه واقعی؛ ویترینی که پشت آن، تاریخچه‌ای از قدرت، رسوایی و استفاده ابزاری از مفاهیم انسانی پنهان شده است.

در گفتمان رسمی غرب، «حقوق زن» یکی از ستون‌های اصلی تمدن، معیار پیشرفت و ابزار سنجش سطح دموکراسی معرفی می‌شود. کشورهایی مانند فرانسه خود را پیشگام آزادی، برابری و مدافع سرسخت کرامت انسانی زنان می‌دانند. اما واقعیت‌های میدانی در این کشورها تصویری متفاوت و نگران‌کننده ارائه می‌کند؛ تصویری که نشان می‌دهد فاصله میان شعار و عمل از همیشه بیشتر است.