نمایشگاه آثار هنری هنرمندان هرات در این ولایت گشایش یافت
همیشه شیوع بیماریهای نوظهور به دلیل عدم آگاهی از چند و چون آنها باعث استرس و دغدغه جمعی بوده است. بیماریهایی چون ایدز، جنون گاوی و کووید-19 در ابتدای اپیدمی خود با ترس شدیدی برای بشر همراه شدند.
اخیراً نیز نام یک بیماری دیگر شاید برای اولین بار به گوش ما میرسد: آبله میمون. اما این بیماری دقیقاً چیست و باید در برابر آن چه کنیم؟
آبله میمون چیست؟
آبله میمون یک عفونت ویروسی نادر است که به طور معمول بیماری جدی ایجاد نمیکند، اما در مواردی هم میتواند سبب بستری شدن فرد مبتلا و یا حتی مرگ او شود. به همین خاطر است که مقامات بهداشتی و درمانی سراسر دنیا نسبت به آن حساس هستند و به دقت موارد ابتلا به آن را در مناطقی که معمولاً این عفونت مشاهده نمیشده، تحت نظر گرفتهاند.
این ویروس متعلق به خانواده ویروسی آبله است که تا مدتی پیش، تنها در نواحی مرکزی و غربی آفریقا مشاهده میشد. اما اکنون از منطقه بومی خود خارج شده و حداقل در 74 کشور در حال گردش است و تا ماه جولای سال 2022، بیش از 16800 نفر را در نقاط مختلف دنیا مبتلا کرده است.
علیرغم اینکه این ویروس در اکثر افراد، بیماری وخیمی را ایجاد نمیکند، اما به دلیل اینکه در ماههای گذشته در مناطقی مشاهده میشود که قبل از آن به طور طبیعی وجود نداشته، تشخیص آن ممکن است زمانبر شود.
اگرچه نباید در مورد این بیماری دچار وحشت شویم، اما همه ما باید در رابطه با آبله میمون مطلع و آگاه باشیم. به آن معنا که باید بدانیم علائم این بیماری چیست، چگونه منتشر میشود و در صورت ابتلا به آن باید چه کارهایی انجام دهیم.
چه کسانی در معرض خطر ابتلا به آبله میمون هستند؟
آبله میمون از طریق تماس فیزیکی نزدیک بین افراد منتقل میشود. این موضوع به این معنا است که همه ما در خطر ابتلا به این بیماری هستیم. با این حال بر اساس الگوی شیوع کنونی این بیماری، برخی از گروهها و افراد در مقایسه با سایرین در معرض خطر بیشتری قرار دارند که از جمله آنها میتوان به مردان همجنسگرا، اشاره کرد.
براساس اطلاعات موجود از شیوعهای قبلی آبله میمون در نقاط متفاوت دنیا، برخی از گروهها مانند افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف، افراد مسن، کودکان زیر ۸ سال و زنان باردار ممکن است بر اثر ابتلا به این بیماری در معرض عوارض جسمانی شدیدی قرار بگیرند.
علائم آبله میمون
افراد مبتلا به آبله میمون دچار بثورات پوستی در ناحیه تناسلی و مقعد و همچنین نواحی دیگری از بدن نظیر دستها، پاها، سینه، صورت و دهان میشوند. این بثورات پوستی در ابتدا ظاهری شبیه به یک جوش چرکی یا تاول را دارند که میتواند دردناک و یا خارشدار باشد. این بثورات پوستی قبل از بهبودی، مراحل مختلفی را میگذرانند، مانند پوسته پوسته شدن یا دلمه بستن.
از دیگر نشانه های آبله میمون میتوان به این موارد اشاره کرد:
تب
لرز
تورم غدد لنفاوی
خستگی
دردهای عضلانی و کمردرد
سردرد
علائم تنفسی مانند گلو درد، احتقان بینی و یا سرفه
البته در صورت ابتلا به این بیماری ممکن است همه این علائم یا فقط تعدادی از آنها را داشته باشید. همچنین، برخی اوقات افراد قبل از ظهور بثورات پوستی علائم شبه آنفلوانزا را نیز تجربه میکنند.
بعضی از افراد ابتدا دچار راش پوستی میشوند و به دنبال آن علائم دیگری را نیز تجربه میکنند.
برخی دیگر تنها بثورات پوستی را تجربه میکنند.
آبله میمون چگونه منتشر میشود؟
آبله میمون از طریق تماس فیزیکی نزدیک بین افراد منتقل میشود. از جمله روشهای انتقال این بیماری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
تماس مستقیم با زخمها و بثورات پوستی فرد مبتلا.
قطرات تنفسی و یا ترشحات دهانی فرد مبتلا به آبله میمون، خصوصاً برای کسانی که در تماس مستقیم با فرد مبتلا بوده و یا برای مدت طولانی اطراف او حضور داشتهاند.
این بیماری میتواند از طریق تماس با اشیا یا پارچههایی (لباس، ملحفه و حوله) که قبلاً توسط فرد مبتلا به آبله میمون استفاده شده نیز منتقل شود.
وجود DNA آبله میمون در مایع منی نشان میدهد که این بیماری ممکن است از طریق تماس جنسی نیز منتقل شود.
شیوههای پیشگیری از ابتلا به آبله میمون
شما میتوانید با انجام چند اقدام ساده، در برابر این عفونت مسری از خود محافظت کنید. خصوصاً اگر به واسطه عواملی مانند سیستم ایمنی ضعیف در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستید. از جمله این اقدامات میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
پرهیز از تماس پوستی با فردی که دچار بثورات پوستی و یا سایر علائم مربوط به بیماری است.
با فرد دارای علائم بیماری تماس نزدیک نداشته باشید، زیرا این عفونت از طریق قطرات تنفسی نیز انتقال پیدا میکند.
از شریک جنسی خود بپرسید که آیا بثورات پوستی یا سایر علائم مربوط به آبله میمون را دارد یا خیر.
از تماس با حیوانات آلوده (خصوصاً حیوانات بیمار و یا مرده) خودداری کنید.
تمامی غذاهایی که حاوی گوشت و سایر قسمتهای بدن حیوانات هستند را کاملاً بپزید. پیش از پخت نیز بدون دستکش به مواد غذایی گوشتی دست نزنید.
در هنگام حضور در مناطق شلوغ یا محیطهای بستهای که افراد به هم نزدیک هستند، حتماً از ماسکی استفاده کنید که بینی و دهانتان را کاملاً بپوشاند، خصوصاً اگر بیماری در محل زندگی شما شیوع پیدا کرده و یا فصل سفر است.
به محض ابتلا به بیماری و مشاهده علائم در اسرع وقت به یکی از مراکز درمانی محل سکونتتان مراجعه کنید.
برای آگاهی از اطلاعات مربوط به بیماری آبله میمون و مناطقی که این ویروس در آنها منتشر شده است حتماً از منابع موثق و معتبر استفاده کنید. خود را در معرض اخبار غالباً ناموثق شبکههای اجتماعی قرار ندهید. این منابع در بیشتر مواقع هیچ مرجع قابل اعتمادی ندارند و معمولاً مخاطبان خود را بدون ارائه اطلاعات مفیدی میترسانند.
آیا آبله میمون قابل درمان است؟
در خصوص درمان این بیماری باید گفت که آبله میمون، معمولاً یک بیماری خود محدود شونده است که علائم آن طی ۲ تا ۴ هفته کمکم رفع میشود. بیشتر افراد مبتلا به آبله میمون خودبهخود و بدون درمان بهبود پیدا میکنند. پزشک معالج پس از تشخیص اولیه، وضعیت جسمانی فرد را بررسی کرده و علاوه بر تلاش برای بهبود علائم بیماری از بروز کمآبی بدن جلوگیری میکند. در صورتی که به هر علتی، عفونتهای باکتریایی ثانویه در فرد مبتلا ایجاد شد، تجویز آنتیبیوتیک توسط پزشک یکی از گزینههای درمان خواهد بود.
داروهای ضد ویروس موجود میتوانند به بهبود آبله میمون در برخی افراد کمک کنند. علاوه بر این همانطور که گفته شد، خوشبختانه واکسنهایی وجود دارد که میتوانند به کاهش احتمال ابتلا و شدت بیماری در افرادی که در معرض این ویروس قرار گرفتهاند، کمک کنند. البته بنا به دلایل گفتهشده، نیازی به واکسینه شدن همه افراد علیه این ویروس نیست. خوشبختانه، این عفونت یک بیماری همهگیر مانند آنچه که با کووید-۱۹ تجربه کردهایم نیست؛ حداقل تا به امروز.
به طور کلی در حال حاضر داروی ضد ویروس تائید شده قطعی برای درمان آبله میمون وجود ندارد. همانطور که قبلاً اشاره شد داروهای ضدویروس میتوانند به بهبود علائم آبله میمون کمک کنند اما اثر آنها به عنوان گزینههای درمانی برای بیماری مورد مطالعه قرار نگرفته است.
