تعهد والی قندهار به همکاری بیشتر ادارههای دولتی با رسانهها
در پنجشنبه شب، هشتم عقرب (مطابق ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵)، نوجوانان تیم ملی زیر ۱۷ سال فوتسال افغانستان، نقشی فراتر از یک مسابقهی ورزشی ایفا کردند؛ آنگونه که گفتهاند، این تیم با عملکردی چشمگیر در فینال رقابتهای آسیایی، نه تنها یک عنوان قهرمانی را کسب کرد که فرصتی ارزشمند برای بازنمایی افغانستان در صحنه بینالمللی ایجاد کرد.
نمایش روی زمین
تیم تیم ملی فوتسال زیر ۱۷ سال افغانستان در فینال مسابقات قهرمانی آسیا در بحرین، با نتیجه ۲–۱ مقابل تیم ملی فوتسال زیر ۱۷ سال ایران به پیروزی رسید. اگرچه ایران آمار برتر مالکیت توپ و پرتاب به سمت دروازه داشت، افغانستان با دفاع منسجم، دروازهبان شجاع و استفاده مؤثر از فرصتها به موفقیت رسید.
پیش از این، شاگردان سرمربی بهروز جعفری با پیروزیهای چشمگیر در مرحله نیمهنهایی و گروهی، وارد فینال شدند؛ از جمله پیروزی ۹–۱ برابر تایلند.
فراتر از برد؛ نماد امید
این موفقیت ورزشی نه تنها یک عنوان بهدنبال داشت، بلکه نمادی از ظرفیتهای نهفته در افغانستان به شمار میرود؛ کشوری که برای سالها، در ذهن مخاطبان جهانی عمدتاً با جنگ، فقر و مواد مخدر شناخته شده است. این پیروزی نشان داد که افغانستان میتواند نه فقط در فوتبال یا کرکت، بلکه در رشتههای نیمهپوشیدهتر مانند فوتسال نیز به بالندگی برسد و صدای خود را در آسیا و فراتر از آن شنیده کند.
مردم افغانستان – در داخل و در اقصی نقاط جهان – با شور و شعف به خیابانها آمدند، جشن گرفتند و این موفقیت را بهعنوان نقطه امید تلقی کردند. رسانهها و شبکههای اجتماعی نیز لحظهای این تیم را بهعنوان «قهرمانان کودکی وطن» بازتاب دادند.
فرصت دیپلماسی ورزشی
از منظر سیاست بینالملل، این دستاورد میتواند سرمایهای جدی برای دیپلماسی ورزشی افغانستان باشد؛ ابزاری که کشورها با هدف تقویت وجهه، ارتقای روابط منطقهای و بینالمللی و قالببندی روایت مثبت از خود به کار میبرند. همانگونه که نمونههای تاریخی – از «پینگپنگ دیپلماسی» میان آمریکا و چین تا بازی دوستانه دو کره – نشان دادهاند، ورزش میتواند دریچهای برای گفتوگو و تغییر برداشتها باشد.
در این چارچوب، حکومت فعلی افغانستان – که شعار «بیطرفی حسن نیت با عموم کشورهای جهان» را در سیاست خارجی خود دارد – میتواند با بسیج و حمایت مداوم از ورزشکاران، بهویژه همین نوجوانان فوتسال، گام مهمی در جهت بازنمایی مثبت کشور بردارد. این حمایت میتواند شامل موارد زیر باشد:
– تضمین امکانات تمرینی و زیرساختی پایدار.
– حمایت مالی و معیشتی گسترده تا ورزشکاران دغدغه اقتصادی نداشته باشند.
– بهرهگیری از این موفقیت در ارتباطات بینالمللی: دعوت از تیمهای خارجی، میزبانی مسابقات، ارتقای برند ملی افغانستان در ورزش.
– استفاده از این پیروزی برای روایتسازی دفترچههای مطبوعاتی، اسناد ملی و بینالمللی، تدوین گزارشهای بازتابدهنده این موفقیت.
ضرورت اقدام فوری
با توجه به چالشهایی که تیم گفته است با آن روبهرو بوده اند – نظیر کمبود امکانات، شرایط تمرینی محدود و دغدغه معیشتی ورزشکاران – این موفقیت نباید به یک لحظه زودگذر تبدیل شود. حمایتهای گاهبهگاه و صرفاً تبلیغاتی برای پایداری کافی نیست؛ سیستم منظم و ساختاری لازم است تا این نوجوانان بتوانند مسیر رشد را ادامه دهند و وعده امروز به عملکرد فردایی تبدیل شود.
حکومت افغانستان در مقابل یک پنجرهی تاریخی قرار دارد: از یک سو، موفقیت نوجوانان فوتسال یک نقطه تحولی است؛ از سوی دیگر، اگر بهطور هوشمندانه به آن پرداخته شود، میتواند به عنصر تاثیرگذاری در سیاست خارجی، پرستیژ ملی و توسعه ورزش کشور تبدیل گردد.
نتیجهگیری
برد دو بر یک نوجوانان افغانستان نه تنها یک عنوان ورزشی بود، بلکه پاسخی بود به جهانی که سالها افغانستان را با تصویر جنگ و بحران میشناخت. حالا این کشور میتواند با استفاده از این موفقیت، داستان متفاوتی روایت کند: داستان امید، توانمندی، جوانانی که با توپ به میدان رفتند و دنیا را متوجه حضور خود کردند. اما این داستان بدون اقدام جدی در پشتصحنه، تأمین امکانات، برنامهریزی بلندمدت، سرمایهگذاری در انسان، ممکن است به خاطرهای زودگذر تبدیل شود، نه نقطهی آغاز تحول.
دیدگاهتان را بنویسید