در این پادکست، از ریشه‌های تاریخی روحیه سلحشوری مردم افغانستان تا معنای ۲۴ اسد و مسئولیت‌های پس از آن سخن گفته‌ایم؛ از جنگ و ایستادگی تا مرحله‌ای که باید جای میدان نبرد را به میدان سازندگی بدهد.

افغانستان در طول بیش از یک قرن، بارها به میدان رقابت قدرت‌های خارجی تبدیل شده است؛ رقابت‌هایی که اغلب فراتر از مرزهای جغرافیایی این کشور تعریف شده و پیامدهای آن در بافت اجتماعی و سیاسی جامعه باقی مانده است. از بازی‌های استعماری قرن نوزدهم تا حضور نظامی قرن بیست‌ویکم، این سرزمین نه‌تنها شاهد تغییرات سیاسی، بلکه تجربه‌گر دگرگونی‌های عمیق اجتماعی نیز بوده است.

شش جدی سال 1358، سالروز اشغال افغانستان توسط ارتش اتحاد جماهیر شوروی، فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ لحظه‌ای است که سرنوشت افغانستان از اتاق‌های تصمیم‌گیری داخلی بیرون کشیده شد و به صفحه شطرنج قدرت‌های جهانی پرتاب گردید. این پادکست، روایت تانک‌ها نیست؛ روایت شکافی است که در حاکمیت، جامعه و روان جمعی افغان‌ها ایجاد شد و هنوز هم بسته نشده است. شش جدی را نه برای تکرار شعارها، بلکه برای فهم ریشه‌های یک زخم تاریخی می‌شنویم.

کامران امان، تحلیلگر مسائل سیاسی، به بررسی تبعات حضور بیست ساله آمریکا و دیگر اعضای ناتو در افغانستان پرداخته و تاکید می‌کند که باید آمریکا به مردم افغانستان غرامت بپردازد.

آگاهان سیاسی و مسئولان ارشد امارت اسلامی در سالروز تجاوز نیروهای آمریکایی به افغانستان می‌گویند 20 سال حضور غربی‌ها در افغانستان نتیجه‌ی جز ویرانی، فقر بیشتر و در آخر شکست خفت‌بار برای خود آنان در پی نداشته است.

"ای طالبانی که خود را مسلمان می‌دانید، خواهان نظام اسلامی هستید و می‌خواهید در افغانستان حکومت اسلامی حاکم باشد! دیگر کاری نکنید که خارجی‌ها برایمان تصمیم بگیرند؛ بیایید با مردم افغانستان و چهره‌هایی که مسلمان واقعی هستند، خداپرست هستند و به فکر سرنوشت افغانستان هستند، مذاکره کنید."