آنچه در بیروت رخ داد، ممکن است در آینده به عنوان یکی از نمونه‌های مهم تأثیر بازدارندگی، فشار دیپلماتیک و موازنه قدرت بر تصمیمات نظامی در خاورمیانه مورد مطالعه قرار گیرد.

رسانه‌های اسرائیلی گزارش داده‌اند که حمله برنامه‌ریزی‌شده این رژیم به ضاحیه جنوبی بیروت در آخرین لحظات به تعویق افتاده است؛ اقدامی که به گفته این رسانه‌ها پس از مخالفت آمریکا با اجرای این عملیات صورت گرفته است.

ایران و یمن با تأکید بر حمایت از لبنان در برابر تجاوزات اسرائیل، هشدار دادند که ادامه حملات رژیم صهیونیستی به خاک لبنان می‌تواند به گسترش دامنه رویارویی در منطقه و واکنش هماهنگ نیروهای مقاومت منجر شود.

شاید بزرگ‌ترین پرسش امروز این باشد که آیا آینده منطقه بر محور عدالت و حقوق ملت‌ها شکل خواهد گرفت یا همچنان تحت تأثیر محاسبات قدرت‌های خارجی باقی خواهد ماند. پاسخ این پرسش، سرنوشت توافق ابراهیمی و بسیاری از معادلات خاورمیانه را تعیین خواهد کرد.

حزب‌الله لبنان از اجرای سلسله عملیات پهپادی، موشکی و ضدزره علیه مواضع و تجهیزات ارتش اسرائیل در جنوب لبنان و شمال فلسطین اشغالی خبر داد و اعلام کرد این حملات در پاسخ به ادامه تجاوزات اسرائیل و نقض آتش‌بس انجام شده است.

بر اساس گزارش شبکه الجزیره، جنگنده‌های اسرائیلی شهرک‌های کفررمان، زبدین، دیر انطار و دیر الزهرانی را هدف قرار دادند.

سازمان ملل متحد اسرائیل را به دلیل اتهام‌های مرتبط با خشونت جنسی در جریان درگیری‌ها، در فهرست سیاه عاملان این نوع نقض حقوق بشر قرار داد.

در پی آغاز موسم حج و همزمان با عید سعید قربان، آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای در پیامی مفصل، از شکل‌گیری «نظم جدید منطقه‌ای» سخن گفت و تأکید کرد که نفوذ آمریکا در خاورمیانه رو به افول است و اسرائیل «به مراحل پایانی عمر خود» نزدیک شده است.

اگر توافق ایران و آمریکا نهایی شود، بزرگ‌ترین بازنده چه کسی خواهد بود؟ در این اپیزود بررسی می‌کنیم چرا اسرائیل ادامه تنش و جنگ را تنها راه حفظ موقعیت خود می‌بیند و چگونه تلاش می‌کند ترامپ را از توافق منصرف کند. ابزارهای اسرائیل در چند روز گذشته چه بوده است؟

در این پادکست، از سابقه جنجالی بن‌گویر و رفتاری که بار دیگر نگاه‌ها را متوجه او کرد، گفته‌ام.  روایت کوتاهی از مردی که تندروی را به سیاست رسمی اسرائیل تبدیل کرده است.

اتحادیه اروپا، بریتانیا و کانادا در واکنش به رفتار با فعالان «ناوگان جهانی صمود» در غزه، تعرض و برخورد با آنان را محکوم کرده و خواستار تضمین امنیت، آزادی فوری بازداشت‌شدگان و توضیح رسمی از سوی رژیم اسرائیل شدند.

سران کشورها در ادامه واکنش‌ها به برخورد اسرائیل با فعالان «ناوگان جهانی صمود»، با محکوم کردن انتشار تصاویر تحقیرآمیز و رفتار غیرانسانی با بازداشت‌شدگان، سفیران رژیم صهیونیستی را احضار کرده و خواستار آزادی فوری فعالان و پایبندی تل‌آویو به قوانین بین‌المللی شدند.

آگاهان سیاسی سفر پنهانی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، به امارات متحده عربی را ادامه ائتلاف برخی حکام عرب با رژیم صهیونیستی دانسته و می‌گویند این رفتار امارات شدیدا از سوی افکار عمومی امت اسلامی مردود است.

یک مقام ارشد رژیم صهیونیستی با ادعای نزدیک بودن ازسرگیری درگیری با ایران، اعلام کرد تل‌آویو خود را برای جنگی «چندروزه یا چند هفته‌ای» آماده می‌کند.

رسانه‌ها و مقام‌های اسرائیلی اعلام کردند که پس از حمله هوایی به مرکزی در غزه و ادعای ترور یکی از فرماندهان گردان‌های عزالدین قسام، ارتش اسرائیل در تمامی جبهه‌ها به حالت آماده‌باش درآمده است.

در بحبوحه تنش‌ها و درگیری‌های منطقه‌ای با ایران، گزارش‌ها حاکی از آن است که اسرائیل سامانه کامل دفاع موشکی «گنبد آهنین» را همراه با نیروهای عملیاتی به امارات متحده عربی اعزام کرده است.

وزیر امور خارجه چین در دیدار با همتای ایرانی خود گفت که جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران را «غیرقانونی و نامشروع» می‌داند و تأکید کرد که پکن آماده است تلاش‌های خود را برای کاهش تنش‌ها در منطقه ادامه دهد.

از همان ابتدای پیروزی ترامپ در دور دوم ریاست جمهوریش، او برنامه‌ی تلفیق الگوی پوتین-نتانیاهو را برای دوام قدرت خود در امریکا آغاز کرد. پوتین برای ترامپ نماد یک شخصیت کاریزماتیک هوشمند است که توانسته با زیرکی در بطن قانون اساسی روسیه، جایی برای تداوم قدرت خود باز کند و نتانیاهو برای ترامپ شخصیت بی پروای‌ست که بدون توجه به ساختارها و ارزشهای اخلاقی و حقوقی جهان، مسیرش را با لجاجت دنبال میکند.

آنچه اکنون در هرمز جریان دارد، تنها یک تقابل نظامی محدود نیست؛ بلکه رقابت میان «نمایش قدرت» و «مهار بحران» است. از یک‌سو پیام‌های بازدارنده نظامی و از سوی دیگر تلاش برای باز نگه‌داشتن کانال‌های دیپلماتیک. این دو مسیر متضاد، نشان می‌دهد که هیچ‌یک از طرف‌ها به‌دنبال جنگ گسترده نیستند، اما خطر «اشتباه محاسباتی» همچنان بالاست.

آنچه در ماجرای ناوگان صمود رخ داد، تنها یک حادثه دریایی نیست، بلکه بخشی از یک روند بلندمدت است که در آن تقابل میان امنیت و انسانیت به شکل مداوم بازتولید می‌شود. هر بار این تقابل در قالبی جدید ظاهر می‌شود، اما ساختار اصلی آن تغییر نمی‌کند.