در پی شهادت رهبر جمهوری اسلامی ایران و حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، شماری از باشندگان افغانستان به‌ویژه مردم هرات با ابراز همدردی، این رویداد را ضایعه‌ای بزرگ دانسته و بر همدلی با ملت ایران تأکید کردند.

مراسم یادبود شهادت رهبر معظم انقلاب جمهوری اسلامی ایران با حضور علما، شخصیت‌های اجتماعی، فرهنگیان و شماری از مسئولان محلی در سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران در ولایت هرات برگزار شد.

چگونه جنگی که آمریکا و اسرائیل بر علیه ایران راه اندازی کردند، مسلمانان را به وحدت و کلام واحد رساند؟

در ادامه تحولات پرتنش منطقه، گزارش‌ها از حملات موشکی و پهپادی ایران علیه مواضع و پایگاه‌های منتسب به ایالات متحده آمریکا حکایت دارد.

این پادکست به بررسی لحظات کلیدی، تصمیم‌های حیاتی و راهبردهای بلندمدت رهبر ایران می‌پردازد؛ از بازی پیچیده قدرت در خاورمیانه. آیا این رهبر بزرگ تنها یک سیاستمدار بود یا یک معمار راهبردی که معادلات جهانی را به چالش کشیده است؟ پاسخ را در این قسمت خواهید شنید.

در میانه گفت‌وگوها، شعله‌های تقابل دوباره زبانه کشید. اما این‌بار روایت متفاوت است؛ ایران با تجربه سال‌ها فشار و تهدید، آماده ایستادن در برابر هر سناریوی تازه است.

حمله از آن‌سوی مرز آمد، اما ردپا فقط به یک همسایه ختم نمی‌شود؛ وقتی آسمان بهسود ننگرهار لرزید، پرسش اصلی این نبود که چه کسی شلیک کرد، بلکه این بود که چه کسی سود برد. این فقط روایت یک حمله نیست؛ کالبدشکافی یک بازی بزرگ‌تر است؛ پادکستی برای کسانی که به روایت‌های ساده قانع نیستند و دنبال علت پشتِ علت می‌گردند.

پس از حملات هوایی به ننگرهار و پکتیکا، مقام‌های افغان این اقدام را نقض حاکمیت ملی خوانده‌اند. در مقابل، اسلام‌آباد بر ادعاهای امنیتی خود تأکید دارد.

تنش‌ها میان آمریکا و ایران دوباره بالا گرفته… سوالی که این روزها زیاد شنیده می‌شود: آیا جنگ واقعاً نزدیک است؟ در برنامه «باخبر باش» بررسی می‌کنیم که در صورت وقوع درگیری، منطقه چه سرنوشتی خواهد داشت و افغانستان در این معادله کجا می‌ایستد. سخنگوی امارت اسلامی نیز تأکید کرده افغانستان خواهان جنگ و بی‌ثباتی در […]

در «با خبر باش» امروز، به یکی از مهم‌ترین روزهای تاریخ افغانستان می‌پردازیم؛ روزی که با خروج نیروهای خارجی، صفحه تازه‌ای در سرنوشت کشور ورق خورد. ۲۶ دلو فقط یک تاریخ نیست؛ روایت سال‌ها جنگ، مقاومت و تغییر معادلات جهانی است.

اظهارات اخیر وزیر دفاع پاکستان تنها یک موضع سیاسی نیست؛ این سخنان برای بسیاری از مردم منطقه یادآور دهه‌ها جنگ، بی‌ثباتی و بازی‌های استخباراتی است.

در دو قرن اخیر، بسیاری از خیزش‌های جهان اسلام واکنشی به سلطه خارجی و حکومت‌های وابسته بوده‌اند؛ از جهاد مردم افغانستان در برابر اشغال تا انقلاب اسلامی ایران، روایت مشترک دفاع از هویت، سرزمین و کرامت انسانی است.

پرونده جفری اپستین فقط روایت یک مجرم جنسی نیست؛ افشای چهره‌ی یک سیستم است.

ابهام‌ها درباره مرگ جفری اپستین و شبکه ارتباطات او، همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در فضای رسانه‌ای آمریکا به شمار می‌رود؛ موضوعی که هر بار با انتشار اسناد تازه، دوباره برجسته می‌شود.

آمریکا برای هرگونه حمله به ایران با موانع جدی روبه‌رو است؛ تنگه هرمز در خلیج فارس و تنگه باب‌المندب در دریای سرخ، دو گلوگاه حیاتی انرژی و تجارت جهانی‌اند که هر تنش نظامی در آن‌ها می‌تواند اقتصاد جهان را فلج کند. جنگ با ایران فقط یک درگیری نظامی نیست؛ بازی با نبض اقتصاد و امنیت جهانی است.

ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری، بیش از آن‌که سیاست‌گذار باشد، صحنه‌گردان است. تصمیم‌های بزرگ، عقب‌نشینی‌های سریع، و یک سؤال اساسی: آیا این‌ها خطا هستند یا بخشی از یک نمایش حساب‌شده برای دیده‌شدن؟

تنش میان ایالات متحده و ایران در حال اوج‌گیری است؛ آمریکا ناو هواپیمابر USS Abraham Lincoln و ناوهای همراه را به سمت خاورمیانه گسیل کرده و پیش‌بینی‌ها از احتمال درگیری یا فشار نظامی علیه ایران خبر می‌دهند.

اعتراف کم‌سابقه دبیرکل سازمان ملل به ناکارآمدی شورای امنیت، زنگ خطری جدی برای نظم جهانی است؛ جایی که «قانون قدرت» در حال جایگزینی «قدرت قانون» می‌شود. وقتی قدرتمندترین کشورها قواعد مشترک را نادیده می‌گیرند و چندجانبه‌گرایی تضعیف می‌شود، جهان به‌سمت بی‌ثباتی، تنش و درگیری‌های گسترده‌تر سوق داده می‌شود. آینده‌ای که در آن زور به قاعده […]

پاکستان پس از ماه‌ها فشار، بستن مرزها و اخراج مهاجرین افغان، اکنون در برابر یک واقعیت جدید قرار گرفته است؛ افغانستان مسیرهای بدیل را فعال کرد، وابستگی را شکست و معادله را تغییر داد. آزادی کانتینرها و عقب‌نشینی نرم اسلام‌آباد، نه از سر حسن نیت، بلکه نتیجه شکست سیاست فشار است. بازی عوض شده؛ و […]

ترامپ با وعده پایان جنگ‌ها آمد، اما جهان را به سمت تهدید، تحریم و قلدری سوق داد. از ونزوئلا و ایران تا اروپا و ناتو، سیاست خارجی او نه بر گفت‌وگو، بلکه بر قدرت نظامی و فشار حداکثری استوار بود.