بازگشت ۴.۹ میلیون نفر به افغانستان فشار بر خدمات و بازار کار را افزایش داده است
در دل شهر هرات، در ایام تاسوعا و عاشورای حسینی، هوای دل‌انگیز و معنوی خاصی حاکم است. صدای نوحه‌خوانی می‌پیچید و بیرق‌‌های سرخ عزا در هر کوچه‌ای در اهتزاز است. اما در این میان، داستانی دیگر در حال شکل‌گیری است؛ داستان همدلی و انسان‌دوستی که البته تفسیر اصلی عزاداری برای سیدالشهداء(ع) است.
فعالان مدنی و فرهنگی ، در این روزها به عنوان پیشگامان جمع‌آوری کمک به مهاجران شناخته می‌شوند.
روایت عزدارای این روزهای مردم هرات متفاوت است؛ شب‌ها در مساجد و روزها غذای گرم و آب‌های سرد را تصمیم گرفتند به مرز اسلام قلعه منتقل کنند؛ جایی که هزاران شهروند کشور از ایران بازگشته و از گرد و غبار سر و صورت شان فهمیده می‌شود کوچک‌ترین حمایت از آنان یعنی قوت قلب دادن به یک خسته‌دل.
«ما باید در کنار یکدیگر بایستیم و در این روزهای سخت به یکدیگر کمک کنیم«، این جمله سید عبدالله نایاب یکی از کسانی که با تمام توان برای کمک به مهاجران وارد عرصه شده است.
تنها شعار نه بلکه فلسفه حمایت از مظلوم مکتب عاشورا است که عزاداران حسینی را به سمت مرز اسلام قلعه کشاند. گروهی از جوانان با شور و اشتیاق به جمع پیوستند و با تهیه نان، برنج و غذای گرم، تلاش کردند تا نیازمندان و مهاجران را یاری کنند.
اما کمک‌ها تنها به مواد غذایی محدود نمی‌شد. عزاداران با فراهم کردن وسایط نقلیه، سعی کردند تا سفر مهاجران را تسهیل کنند. هر بار که یک موتر پر از خانواده‌های مهاجر به سمت شهر حرکت می‌کرد، احساس رضایت و خوشحالی در دل آنان موج می‌زد.
بیش از 300 تن از باشندگان هرات نیز به این حرکت پیوستند. آن‌ها با انگیزه‌ای قوی، به انتقال رایگان مهاجران به مرکز شهر پرداختند. خیابان‌های هرات این روزها پر از صداهای شاد و خنده‌های بچه‌هایی که با یاری هم‌وطنان به شهر منتقل می‌شوند، خوبی و حمایت می‌بینند؛ بچه‌هایی که شاید روزها قبل از آن، در شرایط سختی قرار داشتند.
این داستان نه تنها داستان عزاداری است، بلکه داستان انسانیت است. داستان مردمی که در سخت‌ترین شرایط، دست یکدیگر را گرفتند و نشان دادند که همدلی و محبت می‌تواند بر هر چالشی غلبه کند.
در این روزها، هرات نه تنها یک شهر است، بلکه تبدیل به نمادی از عشق و همبستگی است؛ جایی که انسانیت فراتر از قومیت و مشکلات اجتماعی قرار دارد.
و اینگونه، ایام تاسوعا و عاشورا در هرات تبدیل به یادگاری ماندگار از همدلی شد؛ یادگاری که نشان می‌دهد محبت و انسانیت همیشه می‌تواند نور امیدی در دل تاریکی‌ها باشد.
