پیروزی ترامپ در انتخابات؛

نگاهی به کارنامه روئسای جمهور آمریکا در حمایت از رژیم اسرائیل و شراکت در جنایت علیه فلسطنیان

رسوخ باورهای صهیونیسم در اذهان رؤسای جمهور آمریکا و گره خوردن منافع دو طرف به یکدیگر، کارنامه سیاهی از همدستی در جنایات رژیم صهیونیستی را برای واشنگتن در تاریخ ثبت کرده است.
به گزارش خبرگزاری وطن24 در حالی که امروز، نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری در آمریکا در صدر اخبار شبکه‌های خبری و رسانه‌های مختلف قرار دارد خبرگزاری فارس ترجمه  یادداشت وبگاه فلسطینی «قدس»، در خصوص کارنامه سیاه همه روسای جمهور آمریکا در غرب‌آسیا را منتشر کرده که بخش‌های آن به صورت زیر است:

بعید است عرب‌ها و فلسطینی‌ها نام رئیس‌جمهوری از آمریکا را بدون حمایتش از قتل‌عام‌ها و جنایات رژیم اشغالگر اسرائیل طی دهه‌ها مختلف به یاد‌آورند.

حمایت‌هایی همه‌جانبه، دیپلماتیک و تسلیحاتی و نظامی. تا جایی که در اذهان عربی و فلسطینی این موضوع نقش بسته که «اسرائیل همان آمریکاست».

نظرات و تحلیل‌ها معمولاً بین این که آیا «اسرائیل وابسته به ایالات متحده آمریکاست یا این‌که آمریکا به دلیل کنترل لابی‌های صهیونیستی بر نهادهای حاکمیتی‌اش در راستای پروژه صهیونیسم کار می‌کند» در نوسان است.

از دیگر سو، نفوذ باورهای صهیونیسم در اذهان روسای جمهور آمریکا و منافع راهبردی این کشور که با حضور دولت اشغالگر در منطقه ما به دست می آید، در نهایت موجب تلاش هر دو طرف برای حفظ برتری و هژمونی اسرائیل بر منطقه می‌شود تا از استقلال عربی و اسلامی که به پایان استعمار و غارت ثروت‌ها منجر می‌شود، جلوگیری به عمل آید.

از زمان اعلام موجودیت جعلی رژیم صهیونیستی در سال 1948 تاکنون ، روسای جمهور متعددی در آمریکا به قدرت رسیده‌اندکه همگی با وجود اختلافاتی که با یکدیگر از نظر ایدئولوژیک و عقاید سیاسی و اجتماعی داشتند، بر سر حمایت از اسرائیل در هر شرایطی اتفاق نظر داشتند.

ترومن؛ اولین رئیس‌جمهوری که اسرائیل را به رسمیت شناخت

در دوران ریاست‌جمهوری هری ترومن، آمریکا نخستین کشوری بود بلافاصله پس از آن که دیوید بن گوریون در ماه مه 1948 تأسیس اسرائیل بر روی ویرانه‌های صدها روستا و شهر فلسطینی را اعلام کرد، آن را به رسمیت شناخت.

این به رسمیت شناختن «کشور اشغالگر اسرائیلی» سرآغاز حمایت گسترده در سطوح اقتصادی، نظامی، تسلیحاتی و سیاسی از آن بود.

ترومن در سال 1946، حمایت خود را از گشودن درها به روی مهاجرت یهودیان به فلسطین اعلام کرد و از بریتانیا که در آن زمان فلسطین را تحت اشغال داشت، خواست تا این مهاجرت یهودیان را تسهیل کند.

اگرچه مقامات وزارت خارجه ایالات متحده و سایر دستگاه‌های این کشور به ترومن در خصوص تشکیل «یک کشور یهودی» در فلسطین از بیم تبدیل شدن آن به یک رژیم تابعه اتحاد جماهیر شوروی در همان اوایل هشدار داده بودند، اما رئیس‌جمهور وقت آمریکا هراسی از این موضوع به دل راه نداد. هرچند که اتحاد جماهیر شوروی نیز یکی از اولین کشورهایی بود که اسرائیل را به رسمیت شناخته بود.

ترومن دوران اتحاد آمریکا و اسرائیل را کلید زد تا کار به جایی رسید که ایالات متحده آمریکا هدایت جنگ اسرائیل علیه فلسطینیان و اعراب به دست گرفت.

جانسون: جنگ 1967 اهمیت راهبردی اسرائیل ثابت کرد

متخصصان و تحلیلگران می‌گویند که پیروزی اسرائیل بر کشورهای عربی در جنگ 1967 به ایالات متحده آمریکا ثابت کرد که «اسرائیل از اهمیت راهبردی بالایی در منطقه عربی و اسلامی برخوردار است»؛ به‌ویژه در دوران درگیری با اتحاد جماهیر شوروی که در آن زمان از مصر و سوریه و نیروهای دیگر در منطقه از جمله سازمان آزادیبخش فلسطین حمایت می‌کرد.

رئیس‌جمهور وقت آمریکا لیندون جانسون رئیس‌جمهور بر اساس مطالعات تاریخی، در قبال رژیم اشغالگر، «دیدگاه همدلانه و عاطفی» داشت و او کسی بود که پیشتر در دوران رئیس‌جمهور آیزنهاور او را تحت فشار قرار داده بود تا در صورت عدم خروج اسرائیل از سینا و غزه، از اعمال تحریم‌ها علیه این رژیم پرهیز کند.

جانسون نخستین رئیس‌جمهوری بود که به اسرائیل سیستم تسلیحاتی تهاجمی داد و پس از جنگ، «اسرائیل» به نیروی نظامی تبدیل شد که ایالات متحده برای مقابله با تهدیدات موجود در منطقه خاورمیانه، به ویژه در مقابله با نیروهای تحت حمایت اتحادیه جماهیر شوروی در آن زمان، به آن اتکا کرد.

ریگان؛ حمله به لبنان

آریل شارون با خود یک طرح راهبردی برای تغییر منطقه به سبک مورد نظر «اسرائیل» به وزارت جنگ این رژیم آورد.

طرحی که شامل حمله به لبنان، نابودی سازمان آزادیبخش فلسطین و اجبار فلسطینی‌های حاضر در اردوگاه‌ها به کوچ به اردن و تشکیل کشوری در آن به جای ادامه سکونت در کرانه باختری و نوار غزه.

شارون پیش از حمله به لبنان به آمریکا رفت و با مقامات دولت ریگان دیدار کررد و وزیر خارجه وقت آمریکا الکساندر هیگ را در جریان این برنامه قرار داد.

به گفته منابع مختلف تاریخی، با وجود اظهارات آمریکا در آن زمان مبنی بر مخالفت با کشاندن جنگ تا بیروت، واقعیت‌ها نشان می‌دهد که دولت آمریکا از «اسرائیل» می‌خواستن که قدرت نظامی و سیاسی سازمان آزادیبخش فلسطین  را در لبنان از بین ببرد و آن را وادار به تسلیم در برابر درخواست «به رسمیت شناختن اسرائیل» کند و به سمت توافقنامه‌های سازش و قطعنامه های بین‌المللی که حق تاریخی مردم فلسطین را در سراسر سرزمینشان بی‌اثر می‌کند، بکشاند.

اما دونالد ترامپ به عنوان یکی از اصلی‌ترین حامیان صهیونیست‌ها مشهور است.

ترامپ با انتقال سفارت آمریکا به بیت‌المقدس در واقع مهر تائیدی بر گسترش جریان صهیونیزم گذاشت و با راه‌اندازی پیمان ابراهیم تلاش کرد برای اولین بار در تاریخ روابط کشورهای عربی با رژیم اسرائیل را عادی سازی کند.

او در این راه تا حدوی هم موفق شد و البته همواره از کشورهای عربی مخصوصا عربستان به عنوان گاو شیرده نام برده است.

از سویی‌هم، معامله قرن یا طرح صلح ترامپ، پیشنهاد صلح میان رژیم اسرائیل و فلسطین برای آنچه غربی‌ها گره‌گشایی از درگیری این دو کشور می‌دانستند از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده آمریکا ارائه شد.

این طرح که از آن به عنوان معامله قرن یاد می‌شد در واقع طرحی بود برای بزرگ کردن اسرائیل و اضافه کردن بخش‌های بزرگ از سرزمین‌های غیر تصرف شده به این رژیم جعلی.

محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و بسیاری از مقام‌های فلسطینی و کشورهای دیگر با این طرح به شدت مخالفت کرده‌اند.

بنا به گمانه‌زنی روزنامهٔ «اسرائیل‌ هیوم» نزدیک به بنیامین نتانیاهو از مفاد معامله، اگر سازمان‌های فلسطینی طرح ترامپ را نپذیرند، شاید آمریکا مانع رسیدن برخی کمک‌ها به فلسطینی‌ها شود.

بر اساس این طرح بخش‌هایی دیگر از فلسطین شامل نیمی از کرانهٔ باختری و بخشی از بیت‌المقدس شرقی که از نظر جامعهٔ جهانی به دولت فلسطین تعلق دارد، به اسرائیل واگذار می‌شد و در عوض اسرائیل با تشکیل کشور مستقل فلسطین در نیمهٔ دیگر کرانهٔ باختری و همه نوار غزه و چندین محله از بیت‌المقدس شرقی موافقت می‌کند.

بر پایهٔ این طرح، شهر ابودیس به جای بیت‌المقدس به‌عنوان پایتخت فلسطین در نظر گرفته می‌شود.

همچنین طبق این طرح، فلسطینی‌ها باید از حق بازگشت به سرزمین خود که بر طبق قطعنامهٔ ۱۹۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ به رسمیت شناخته شده صرف‌نظر کنند.

کشورهای مسلمان از جمله ایران این طرح را خبیثانه و راهی برای تصرف کامل فلسطین عنوان کردند.

بعد آغاز عملیات طوفان‌الاقصی نیز ترامپ بدون تعلل بر حمایت بی‌قید و شرط از اسرائیل تاکید کرده و تظاهرات حامیان فلسطین را یهودستیزی عنوان کرده است.

آمریکا با گذشت یک سال از درگیری‌ها بین گروه‌های مقاومت فلسطین و لبنان با رژیم اسرائیل به عنوان اصلی ترین حمایت کننده صهیونیست‌ها است و بعد از ناتوانی گنبد آهنین در رهگیری موشک‌های ایرانی سامانه تاد را در شهرهای مهم اسرائیل مستقر کرده است.

حملات وحشیانه اسرائیل در غزه و لبنان باعث شده نزدیک به 50 هزار غیرنظامی به شمول زنان و کودکان به شهادت برسند اما حمایت آمریکا از اسرائیل هم‌چنان ادامه دارد و در این بین تفاوتی بین روئسای جمهور هم نیست.

ترامپ نیز در سفر اخیر نتانیاهو به آمریکا با او دیدار شخصی داشته و بر حمایت تزلزل ناپذیر آمریکا از رژیم صهیونیستی اطمینان داده است.