از روزنک تا ترکیه؛ گام تازه افغانستان در گسترش صادرات ریلی
از سحرگاه جمعه (23 جوزا) درگیری نظامی در سطح بالایی بین ایران و اسرائیل آغاز شده است؛ جنگی که اسرائیل استارت آن را زد و دامنه اش هر لحظه در حال گسترده شدن است.
آغاز این حمله دقیقا در لا به لای مذاکرات هفته وار ایران و آمریکا بود و پس از تجاوز نظامی اسرائیل، ایران از مذاکرات کناره گیری کرد.
در ظاهر امر چنین به نظر میرسد که مذاکرات به پایان رسیده و دیگر خبری از چانه زنی بین ایران و آمریکا نیست اما در عمل دیده میشود که مذاکرات با قوت هرچه فراوان ادامه دارد.
تفاوت در اینجاست که مذاکرات از پشت میزهای دیپلماتیک در مسقط به میدان نبرد نظامی کشیده شده است.
آمریکا در چندین نوبت از زمان شروع درگیری های بین ایران و اسرائیل، اعلان کرده که مشارکتی در حملات اسرائیل نداشته است؛ این را بارها ترامپ، وزیر خارجه و وزیر دفاع آمریکا مطرح کرده اند اما نباید این را هم فراموش کنیم که رئیس جمهور آمریکا بارها در جریان مذاکرات دیپلماتیکش با ایران خطر حمله اسرائیل را به ایران به عنوان یک اهرم فشار به کار میگرفت؛ مثلا میگفت: “من به توافق با ایران خوشبین هستم اما اگر به توافق زودهنگام دست نیابیم، اسرائیل به ایران حمله خواهد کرد…”
چرا نباید فکر کنیم که حمله اسرائیل به ایران، بخشی یا یکی از اهرم های فشار آمریکا به ایران در جریان بده و بستان های مذاکرات هسته ای است؟
اسرائیل با اینکه روی و خصلت جنگ طلبی دارد اما بدون اذن و حمایت آمریکا نمیتوانست به ایران حمله کند؛ سلاح های مورد استفاده اسرائیل، آمریکایی هستند که بارزترینش جنگنده های F35 می‌باشد؛ مستشارهای نظامی آمریکایی و انگلیسی هم اکنون در اسرائیل به سر میبرند و تغذیه دیپوهای مهمات اسرائیل توسط آمریکا انجام میشود؛ چرا نباید فکر کنیم آمریکا پشت اسرائیل در این جنگ نایستاده و رژیم صهیونیستی بدون چشمک آمریکا وارد این جنگ شده است؟
خیر! مذاکرات با قوت خود ادامه دارد و ایران و آمریکا همچنان در حال گفتگو بر سر مسئله هسته ای ایران هستند اما حالا به جای دیپلمات ها، فرماندهان جنگی در حال گفتگو هستند؛ حالا جنگنده های F35 و ریزپرنده های آمریکایی که در اختیار اسرائیل است و موشک و پهپادهای ایرانی با یکدیگر چانه زنی و زورآزمایی میکنند.
در حال حاضر جهان بیننده این نبرد و نمایش جنگ است؛ جنگی گه التهابش از مدت ها قبل قابل پیشبینی بود و حالا این انبار باروت منفجر شده است.
با قبول اینکه این نبرد تداوم مذاکرات بین آمریکا و ایران است؛ ایران با پیروزی در آن مشتش را محکم روی میزی که در مقابلش آمریکا نشسته، میکوبد و لحنش در فردای این جنگ، متفاوت از گذشته خواهد بود.
