در میانهی جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، آنچه بیش از هر چیز جلب توجه میکند، تغییر لحن بازیگران اصلی آمریکایی است؛ از ادبیات تهاجمی به سمت سیگنالهای مکرر برای مذاکره. این چرخش معمولاً نه از موضع قدرت مطلق، بلکه از ضرورت مدیریت هزینهها و کنترل پیامدهای پیشبینیناپذیر ناشی میشود.
موجسازی رسانهای پیرامون مذاکره را میتوان تلاشی برای مهار فشارهای اقتصادی—از جمله نوسانات بازار انرژی و همزمان ایجاد یک مسیر خروج قابلقبول از بحران دانست.
در شرایطی که ایران دست برتر در جنگ و کنترول تنگه مهم هرمز را دارد، آمریکا میکوشد روایت خود را بهعنوان «دست برتر» تثبیت کند، حتی اگر واقعیت میدان پیچیدهتر از آن باشد که در تیترها خلاصه شود.
ترامپ در حال حاضر با ایجاد موج رسانهای به دنبال با ثبات نشان دادن بازارهای جهان و راهی برای خروج آبرومندان خود از این مخصمه برآمده است.
از آسمان ناامن سعودی تا تنهایی اوکراین؛ جهان به کدام سو میرود؟




دیدگاهتان را بنویسید