مسئولان قول اردوی ۲۰۷ الفاروق از فارغالتحصیلی ۷۰۰ تن از پرسنل جوان نظامی خبر دادند؛ این نیروها پس از سه ماه آموزش فشرده نظامی و عقیدتی در مرکز آموزشی قول اردوی ۲۰۷ الفاروق، طی مراسمی رسمی با حضور مقامات ارشد نظامی و محلی، رسماً فارغالتحصیل شدند.
خبرگزاری وطن24 گزارش میدهد؛ مولوی نصرالله مطیع، فرمانده قول اردوی ۲۰۷ الفاروق، که ریاست این مراسم را بر عهده داشت، در سخنان خود بر اهمیت ایمان، انضباط و مسئولیتپذیری در صفوف نظامیان تأکید کرد و گفت: «سربازان ما نه تنها مدافعان خاک و مرز، بلکه پاسداران عقیده، نظم و آرامش جامعهاند. امروز، شما مسئولیت سنگینی بر دوش دارید؛ مسئولیتی که با ایمان و اخلاص معنا پیدا میکند».
در کنار فرمانده قول اردو، نمایندگان وزارت دفاع ملی و چند تن از مقامات محلی نیز در مراسم حضور داشتند. آنان این فارغالتحصیلی را نشانهای از «تداوم بازسازی و توانافزایی» نیروهای دفاعی کشور خواندند؛ نیروهایی که قرار است در شرایط پیچیده امنیتی و اجتماعی افغانستان، ثبات را تضمین کنند.
آموزش این نیروها شامل تمرینات سخت فیزیکی، آموزشهای نظامی در میدان، درسهای عقیدتی، و آموزش اصول انضباط و رهبری بوده است. بسیاری از این جوانان برای نخستین بار یونیفورم نظامی به تن کردهاند و با انگیزهای تازه، از پایان دوره آموزشی بهعنوان «آغاز خدمت» یاد میکنند.
در بخش نمایشی مراسم، گروهی از فارغالتحصیلان مهارتهای رزمی و تمرینات دفاعی خود را در مقابل مهمانان اجرا کردند. صدای منظم گامهای آنان بر زمین و فریادهای هماهنگشان، فضای مراسم را با هیجان و غرور آمیخت.
در پایان، تقدیرنامهها به فارغالتحصیلان برتر اهدا شد و مراسم با قرائت دعای اختتامیه و شعارهای حماسی در ستایش وطن و ایمان به پایان رسید.
اما فراتر از مراسم، ناظران نظامی این رویداد را بخشی از روند بلندمدت وزارت دفاع برای جوانسازی و بازسازی ساختارهای نظامی کشور میدانند. طی دو سال گذشته، دهها مرکز آموزشی در نقاط مختلف افغانستان فعال شدهاند تا نسل تازهای از نیروهای آموزشدیده را جایگزین ساختارهای قدیمی و فرسوده کنند.
در کشوری که هنوز با چالشهای امنیتی و تهدیدهای مرزی روبهروست، آموزش ۷۰۰ سرباز تازهنفس تنها یک خبر معمولی نیست؛ بلکه نشانهای از تلاش برای بازتعریف نظم و اقتدار در یکی از حساسترین مناطق کشور است — جایی که امنیت، ایمان و مسئولیت، سه ستون اصلی خدمت به وطن تلقی میشوند.
۱۲۰ هزار فرصت کاری و یک پرسش بزرگ؛ آیا نیروی کار افغان آماده ورود به بازار منطقه است؟


دیدگاهتان را بنویسید