دادگاه عالی پاکستان دستور انتقال عمران خان به شفاخانه را صادر کرد
“تو در موضع خوبی نیستی و برای شعله ور کردن آتش جنگ جهانی سوم ماجراجویی می کنی.
تو باید به توافق(با روسیه) دست یابی، در غیر این صورت ما(از روند حل بحران اوکراین و کمک به آن) عقب نشینی خواهیم کرد.
ما برای حل مشکل تلاش می کنیم، ولی تو در موضعی نیستی که بخواهی بر ما دیکته کنی.
ترامپ ادامه داد: نظامیانت در حال کاهش هستند و تو به ما می گوی که خواهان آتش بس و توقف جنگ نیستی.
کشورت در ورطه و تنگنا گرفتار شده، تو در جنگ پیروز نمی شوی، تو باید ممنون ما باشی، باید با آتش بس موافقت کنی.”
این واژگان و جملات را شما از زبان ترامپ، یعنی چهره بی پرده آمریکا میشنوید که خطاب به یکی از متحدانش میگوید؛ مخاطب این جملات آمرانه و تند، ولودمیر زلنسکی رئیس جمهور اوکراین است؛ کسی که در جریان جنگ حدودا سه ساله در این کشور که با حمله روسیه آغاز شده بود، تمام امیدش را به آمریکا و دیگر متحدانش دوخته بود؛ کسی که آن زمان فکر میکرد اگر در کنار آمریکا قرار بگیرد همه چیز آرام است و میتواند بقای خودش را تضمین کند.
کلمه به کلمه این جملات فریاد تکبر و برتری جویی آمریکایی است.
پس از آغاز جنگ اوکراین تکیه رئیس جمهور این کشور به آمریکا بود و با دریافت تسلیحات از این کشورها و اعمال تحریم بر علیه روس ها، زلنسکی به این باور شده بود که میتواند از این نبرد پیروز بیرون شود اما غافل از این بود جنگ را زمانی باخت که آمریکا را حامی خود پنداشت؛ شاید در این سه سال حتی در فکر زلنسکی هم خطور نمیکرد که روزگاری از سردمداران آمریکایی این جمله را بشنود که یا حرف ما را قبول میکنی و با دشمن درجه یک خود یعنی روسیه توافق میکنی و یا دیگر حق نداری پایت را در کاخ سفید بگذاری.
جر و بحث روز جمعه، 28 فبروری(دهم حوت) بین ترامپ و زلنسکی پر از این گونه امر و نهی ها به زلنسکی بود؛ این را میتوان بزرگترین سورپرایز سیاسی سال دانست که در سطح جهان رخ داده است.
زلنسکی در این روز همه چیز خود را باخت؛ او در قدم نخست توسط آمریکا تحقیر شد و شاید به شیوه ای که با او صحبت شد، با مجرمان مختلف در آمریکا صحبت نشود؛ او در این روز جنگ را به روسیه باخت و تمام تلاش های سه ساله اش بی ثمر واقع شد؛ او در این روز کشورش را باخت و نتوانست برای آنچه که اهداف و آرمان های اوکراینی خوانده شده بود، کاری کند؛ او در این روز مقام و سمتش را باخت چون اوکراین پسا توافق روسیه و آمریکا، دیگر جایی برای زلنسکی نخواهد داشت.
در این میان اوکراین علاوه بر آمریکا ضربه سرسختانه ای اروپایی ها هم خورده اند؛ سکوت کشورهای اروپایی و دست روی دست گذاشتنشان و یا هم شاید ناتوانی شان در برابر سیاست های ترامپ، زنگ پایان زلنسکی را نواخته است.
با این حال شلاقی که امروز زلنسکی از آمریکا میخورد، نتیجه اعتماد به نظام و کشوریست که همواره قاتل متحدانش بوده است؛ پیش از آن اشرف غنی که به مراتب از زلنسکی مطیع و فرمانبرتر نسبت به آمریکا بود، به جهنم سیاسیون بازنده پیوست و هر دوی اینها برای تاریخ و آیندگان درس عبرت خوانده میشوند.
درس عبرتی که یادآوری میکند دوستی با آمریکا جز حقارت، شکست و نابودی نمیتواند چیز دیگری را به دنبال داشته باشد.
