در گوشهای از بازار قدیمی هرات، صدای ضربههای چکش و نخدوزی دستی هنوز هم طنین دارد؛ نوراحمد، مردی که حدود ۵۰ سال عمرش را پای چپاتدوزی گذاشته، با دستان پینهبستهاش هنوز هم صنعت سنتیاش را زنده نگه داشته است.
او میگوید با اینکه بازار این هنر قدیمی حالا مانند گذشته گرم نیست، اما کیفیت کار، اعتماد مشتریان روستایی و دوام بالا باعث شده هنوز متقاضیانی از شهرها و ولسوالیها سراغش بیایند.
صنعت چپاتدوزی در هرات یکی از هنرهای سنتی و بومیست که عمدتاً با استفاده از تایرهای فرسوده (جیر) انجام میشود.
این کار نهتنها به بازیافت مواد کمک میکند، بلکه با مهارت دست استادکارانی مانند نوراحمد، محصولاتی تولید میشود که سالها در مزارع، کارگاهها و وسایط نقلیه کاربرد دارند.
در روزگاری که بسیاری از صنایع دستی در حال فراموشیاند، چپاتدوزی هنوز هم در هرات زنده است؛ زنده به عشق استادکارانی که تجربه را با هنر درآمیختهاند.
افغانستان و ایران بر گسترش همکاریهای زراعتی و مالداری تأکید کردند




