این واقعه را باید در چارچوب سنت دیرپای کربلا فهمید؛ شهری که از دیرباز مهد اقامهٔ فریاد علیه ستم و نماد مقاومت در برابر طغیان بوده است. وقتی پیکرِ یک رهبری آرمانی در این نقطه تشییع می‌شود، خودِ شهر به عنوان گواهی بر ادامهٔ آن سنت تاریخی عمل می‌کند.