آغاز آسفالتریزی سرک فراه–فراهرود با هزینه نزدیک به یک میلیارد افغانی
در چند روز گذشته، جهان تصویری را می‌بیند که حتی در جنگ‌های کلاسیک و دورهٔ جاهلیت نیز مشابه آن به چشم نمی‌خورد.
این تصویر، تصویر گرسنگی کشیدن مردم غزه است؛ مردمی که به دلیل محاصرهٔ جغرافیایی توسط رژیم صهیونیستی و جلوگیری از ورود کمک‌های غذایی، دچار گرسنگی شده‌اند. این وضعیت همه را دربر گرفته است؛ زن و مرد، پیر و جوان.
در تصاویر جدیدی که از غزه به دست رسیده، کودکانی دیده می‌شوند که عاجزانه تقاضای غذا می‌کنند و می‌گویند: «اگر امروز به ما غذا نرسد، می‌میریم!»
این کودکان، دیگر آن‌هایی نیستند که در ویدیوهای ماه‌ها یا سال‌های گذشته می‌گفتند: «مرگ بر اسرائیل! اسرائیل را شکست می‌دهیم و فلسطین آزاد خواهد شد.» امروز، آن‌ها فقط آب و غذا می‌خواهند.
جهان دارد می‌بیند که مردم غزه در یک‌قدمی پایان زندگی قرار دارند، و وحشتناک‌تر از همه این‌که کودکانشان روی دستان پدر و مادرهایشان جان می‌دهند.
ترکیبی‌تر از این جنگ، شاید دیگر هیچ جنگی نباشد. غزه از زمین در محاصرهٔ شدید است و اجازهٔ ورود هیچ‌گونه کمک غذایی داده نمی‌شود، و از آسمان هم به‌طور بی‌وقفه هدف حملات هوایی رژیم نسل‌کش اسرائیل قرار گرفته است.
این جنگی نیست برای پیروزی میدانی، بلکه جنگی است که می‌خواهد بخشی از مردم جهان را حذف کند؛ حال اگر با بمباران هوایی نشد، با گرسنگی خواهند مرد.
بیایید پازل این جنگ را کمی از دورتر نگاه کنیم:
مردم غزه، به‌عنوان انسان‌هایی با استقامت، همیشه چالشی جدی برای اسرائیل بوده‌اند؛ چالشی که نه امروز، بلکه از سال‌ها قبل مانعی بزرگ در برابر گسترش جغرافیایی رژیم غاصب اسرائیل به حساب می‌آمد.
این مردم، هم به خاطر آرمان آزادسازی سرزمین مادری‌شان تهدیدی بالفعل شمرده می‌شوند و هم بقایشان در غزه، برنامه‌های آیندهٔ اسرائیل را بر هم می‌زند.
رژیم صهیونیستی در راهبردهای بلندمدت خود قصد دارد جمعیت یهودیان پراکندهٔ جهان را به سرزمین‌های اشغالی بکشاند. گسترش شهرک‌سازی‌ها و پاک‌سازی نوار غزه از ساکنان غیر یهودی، از اهداف اصلی این رژیم است.
پازل زمانی کامل‌تر می‌شود که بدانیم ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در اوایل سال ۲۰۲۵ طرح تخلیهٔ نوار غزه از مسلمانان و فلسطینیان را ارائه داد؛ طرحی که قرار بود جمعیت این منطقه بین کشورهای اسلامی، به‌ویژه مصر و اردن، تقسیم شود.
این طرح، با هدف پایان دادن به مقاومت مردم غزه و بستن کامل پروندهٔ فلسطین طراحی شد؛ تا جایی‌که در آینده‌ای نزدیک، کشور خیالی به نام «فلسطین» به تاریخ بپیوندد و اسرائیل جدید با جغرافیایی وسیع‌تر، رسماً به رسمیت شناخته شود.
در این سناریو، گرسنگی دادن به مردم غزه، ابزاری شیطانی برای وادار کردن آنان به ترک سرزمین مادری‌شان است؛ ابزاری که پس از ناکامی حملات نظامی در شکستن استقامت مردم به‌کار گرفته شد.
با این حال، هنوز مشخص نیست همراهی دولت‌های متوحش غربی و سکوت حکام بی‌خاصیت عرب تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
این روزها تنها آزادگان واقعی جهان هستند که، فارغ از نژاد و مذهب، در کنار مردم غزه ایستاده‌اند؛ اما از حمایت حقوق بشری دولت‌های غربی یا واکنشی از سران عرب خبری نیست.
