تعهد والی قندهار به همکاری بیشتر ادارههای دولتی با رسانهها
در ولایت هرات، جایی که هر خشت و دیوارش داستانی از هزاران سال تمدن را در خود نهفته دارد، برای نخستینبار کنفرانسی درباره اهمیت آبدههای تاریخی ولسوالی گذره برگزار شد.
این نشست از سوی ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات، با حضور جمعی از پژوهشگران، فرهنگیان و مقامهای محلی برگزار گردید؛ تلاشی که هدف آن بازشناسی و احیای میراثی است که در سکوت غبار زمان فراموش میشود.
خبرگزاری وطن24 گزارش میدهد؛ محمد صدیق میر، پژوهشگر تاریخ محلی، در این گردهمایی گفت که مسجد چهلستون قریه زیارتجا ریشه در دوره خلافت عمر بن عبدالعزیز دارد؛ بنایی که نه تنها نماد ایمان، بلکه یادگار دوران نخستین گسترش اسلام در منطقه است.
او افزود مسجد جامع خشتی زیارتجاه، پس از مسجد جامع بزرگ هرات، دومین مسجد تاریخی خشتی در کشور است و از ساختههای امیر علیشیر نوایی — وزیر دانشپرور دربار تیموری — به شمار میرود.
به گفته میر، مسجد پایچنار که آرامگاه شیخ عبدالرحمن جان کارابادی را در خود جای داده، نیز بخشی از مجموعه بناهای تاریخی گذره است. در کنار آن، قلعهها، مدارس، خانقاهها، چلهخانهها و آرامگاههایی چون بیبی حور و بیبی نور، سازندگان پل تاریخی مالان، چهرهای از شکوه گذشته را به نمایش میگذارند. در مجموع، حدود ده مکان تاریخی در این ولسوالی شناسایی شده که هر یک بخشی از حافظه فرهنگی مردم هرات است.
مولوی حمیدالله غیاثی، آمر فرهنگ و هنر ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات، در سخنانی گفت که ادارهاش برای حفظ و بازسازی آبدههای تاریخی برنامههای ویژهای دارد و در حال حاضر کار بازسازی مسجد چهلستون زیارتجا در جریان است.
باشندگان محل نیز با استقبال از این اقدام فرهنگی، خواستار توجه جدیتر دولت و نهادهای پژوهشی به مستندسازی و معرفی این آثار شدند؛ زیرا به گفتهی آنان، گذره تنها یک ولسوالی نیست، بلکه بخشی از پیکره تاریخی هرات است که نیاز به پاسداری دارد.
گفته میشود در منطقه زیارتجا، دهها اثر تاریخی از جمله قبور بزرگان، حوضهای کهن، خانقاهها و قلعههای قدیمی وجود دارد که بسیاری از آنها هنوز به طور کامل ثبت و مستندسازی نشدهاند.
کنفرانس امروز در واقع تلاشی بود برای زنده نگهداشتن حافظهی جمعی مردم، و یادآوری این نکته که تاریخ، اگرچه در سنگ و خاک مینشیند، اما برای بقا نیازمند نگاه آگاه نسل امروز است.
دیدگاهتان را بنویسید