در حالی که استفاده از ظروف فلزی و پلاستیکی در زندگی روزمره مردم افزایش یافته، اما در هرات هنوز هم چرخ برخی از کارگاههای سفالگری سنتی میچرخد؛ آنهم به همت هنرمندان کهنسال و عاشق پیشهای که عمر خود را وقف حفظ این صنعت کهن کردهاند.
به گزارش خبرگزاری وطن24، غلام جیلان، یکی از قدیمیترین سفالگران هرات که اکنون ۶۵ ساله است، میگوید بیش از ۵۵ سال است که با گلرس و چرخ سفالگری سر و کار دارد.
او که خود را کهنسالترین فعال این حرفه در هرات میداند، از بیمهری مردم و کاهش بازار این هنر ابراز نگرانی میکند و میگوید: «رو آوردن مردم به ظروف فلزی و پلاستیکی باعث شده بسیاری از سفالگران کار خود را رها کنند».
در کنار او، حکمتالله، یکی دیگر از سفالگران باسابقه، با بیش از دو دهه تجربه، هنوز هم با انگیزه در کارگاه کوچک خود در هرات فعال است. او میگوید: «در حال حاضر بیش از ۷۲ نوع ظروف و ابزار سفالی تولید میکنیم، اما بدون حمایت، ادامه این راه دشوار است».
او از مسئولان امارت اسلامی میخواهد که برای احیای این صنعت ریشهدار، اقدامهای حمایتی و ترویجی انجام دهند تا هنر سفالگری از فراموشی نجات یابد.
در همین حال، مولوی حمیدالله غیاثی، آمر فرهنگ و هنر ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات نیز تأکید میکند که صنعت سفالگری بخشی از میراث فرهنگی این ولایت است و نیازمند توجه جدی میباشد.
او میگوید: «سفالگران هراتی با مهارت خاص خود بیش از ۷۰ نوع ابزار و ظرف سفالی را با دقت و ظرافت تولید میکنند».
بر بنیاد شواهد باستانشناسی، آثار سفالی کشفشده در شهر کهنه و قلعه اختیارالدین هرات، نشاندهنده قدمت چند هزار ساله این صنعت در این منطقه است.
کارشناسان فرهنگی باور دارند که حمایت از سفالگران نه تنها یک ضرورت فرهنگی، بلکه اقدامی در راستای تقویت اقتصاد محلی و حفظ هویت تاریخی است.
تداوی 52 معتاد در غور؛ روند تداوی مبتلایان به مواد مخدر ادامه دارد







