حدود 56 روز قبل، ارتش رژیم اسرائیل زمانی که دسته دسته از نوار غزه عقب نشینی میکرد و به سمت مرزهای شمال سرزمینهای اشغالی در حرکت بود اعتراضات نسبت به آغاز یک درگیری با حزبالله محافل صهیونیستی را گرم کرده بود. اعتراض به زیادهخواهیهای نتانیاهو که رژیم را سالها به عقب برگردانده است.
این اعتراضات عمدتا از سوی مخالفان داخلی نتانیاهو و برخی سران ارتش که سابقه جنگ با حزبالله را داشتند مطرح میشد اما دو ماه قبل و در اوج قشونکشی اسرائیل به مرزهای جنوبی لبنان جدی گرفته نشد؛ شاید همان زمان مخالفان نتانیاهو تصویر امروز را به خوبی میدیدند و شکست برای ارتش پوشالی اما پرآوازه اسرائیل را حتمی میدانستند ولی اعتراض شان ره به جایی نبرد.
گالانت، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی که چند هفته قبل از سوی نتانیاهو کنار زده شد نسبت به تداوم درگیریها در مرزهای شمالی و با نیروهای حزبالله هشدار داده بود و موضوع آتش بس را بارها مطرح کرده بود اما تندروهایی متوهم کابینه صهیونیستی این موارد را جدی نگرفنتد و با سیاست ترور، حمله بالای غیرنظامیان و اهداف مالی حزبالله و همپیمانان آن تلاش کرد یک پیروزی برقآسا به دست آورند.
همچنین پس از اینکه ارتش رژیم صهیونیستی رسما از تغییر کانون تمرکز جنگ به شمال سرزمین های اشغالی خبر داد اصلی ترین هدف خود را بازگرداندن امنیت به منطقه شمالی و سپس بازگرداندن ساکنان این منطقه اعلام کرده بود.
اما واقعیت این است که با اقدامات سنگین نظامی نتوانست هیچ یک از این دو هدف راهبردی که بدون عقب راندن حزب الله از مناطق حاشیه مرز مشترک امکان پذیر نبود، محقق سازد.
ماجرا اما از جایی برای رژیم اسرائیل دردناک شد که با اعلام عملیات زمینی در جنوب لبنان تلفات ارتش اسرائیل هر روز روند صعودی داشت و هیچگونه پیشروی طی نزدیک به دو ماه حمله به دست نیاورد.
همزمان سازماندهی مجدد حزبالله بعد از شهادت سید حسن نصرالله و برخی فرماندهان ارشد این حزب معادلات را کاملا برهم زد و این حزبالله بود که میدان را هر روز برای رژیم صهونیستی در سنگرهای جنگ و داخل اراضی اشغالی تنگ کرده بود.
پهبادهای حزبالله هر روز در آسمان اراضی اشغالی جولان میداد و نبرد تا جایی رسید که منزل نخستوزیر اسرائیل در قیصاریه دوبار هدف مستقیم پهبادهای حزبالله قرار گرفت.
در مدت نزدیک به دو ماه نبرد و به خصوص بعد از شهادت سید حسن نصرالله این حزبالله بود که پیوسته و هر روز با پهباد و موشک اراضی اشغالی را از شمال تا مرکز شخم میزد.
همانطور که در بالا ذکر شد هدف نتانیاهو برای بازگرداندن آوارگان شمال اراضی اشغالی محقق نشد بلکه شهر حیاتی حیفا و چندین شهرک دیگر نیز کمکم در حال تخلیه بود و ساکنان آن در حال فرار به مکان امنتر و یا حتی ترک دایم اراضی اشغالی.
تعیین نعیم قاسم به عنوان دبیر کل حزبالله نیز گمانهزنیها نسبت به ناتوانی حزبالله در تعیین جانشین سید حسن نصرالله را از بین برد و ثابت کرد که جنبش مقاومت لبنان کاملا آماده نبرد فرسایشی است؛ کما اینکه شیخ نعیم قاسم در سخنرانیهای خود کاملا این موضوع را تبیین کرد.
از سوییهم، تلاش آمریکا برای تحمیل خواستههای غرب بالای حزبالله نیز بینتیجه ماند و با تشدید حملات هوایی رژیم اسرائیل به بیروت، حزبالله تلآویو را هدف مستقیم موشکهایش قرار داد و اعلام کرد: «تلآویو در برابر بیروت».
سطح حملات پهپادی و موشکی حزبالله نیز در روزهای گذشته شکل فزایندهای داشت بطوری که در تازهترین حملات پهپادی و موشکی بیش از 300 موشک و پرتابه در 51 عملیات تنها در یک روز علیه این رژیم استفاده شد و نیمی از جمعیت صهیونیستها در آن روز در پناهگاهها بودند.
چندین عملیات پهپادی موفقیت آمیز همچنین نشان داد حزب الله موفق شده در سطحی دیگر منازعه را به سوی یک موازنه جدید سوق دهد.
حالا اما آتش بس در حالی محقق شده که حزبالله همچنان در میدان حضور دارد ولی شمال اسرائیل خالی از سکنه است، یک وجب از خاک لبنان از سوی ارتش رژیم صهیونیستی تصرف نشده و شروط مقاومت لبنان نیز پذیرفته شده است.
از سوییهم، با برقراری آتش بس صبح امروز گروه گروه آوارگان جنوب لبنان با شعار پیروزی به مناطق شان بازگشتند ولی بازگشت آوارگان شمال اسرائیل همچنان مبهم است.
در داخل اسرائیل نگرانیها از نبرد جدید با حزبالله همچنان پابرجاست. نظامیان و سیاسیون برجسته اسرائیلی با تردید به این آتش بس نگاه کرده و آن را پیروزی مطلق حزبالله عنوان میکنند.
یتسحاق واسرلوف، وزیر نقب و الجلیل که بهعنوان ناظر در کابینه امنیتی هم حضور پیدا میکند، در گفتگویی با روزنامه یدیعوت آحارانوت در رابطه با توافق آتشبس امضاشده با حزبالله گفته است: صرفنظر از مسائل اقتصادی و اجتماعی که آنها هم بسیار حائز اهمیت هستند، هدف از جنگی که ما وارد آن شدیم بازگشت امنیت بود و بدون تأمین امنیت کسی به شمال باز نخواهد گشت.
او در این رابطه افزود: در زمان حاضر من هیچکس را در اسرائیل نمیشناسم که حاضر باشد بعد از این دوره طولانی و سخت به منطقهای بازگردد که موشکها همچنان امکان رسیدن به آن را داشته باشند، حتی اگر ما هم تهدید به انجام تهاجم زمینی داشته باشیم، این کار عملی نخواهد بود، چون ما هیچیک از اهداف جنگ را محقق نکردیم.
این وزیر صهیونیست در پاسخ به پرسشی در رابطه با اینکه احتمالاً خستگی و فرسودگی ارتش باعث پذیرش این توافق شده است هم گفت: ارتش بیش از یک سال است که خواهان توافق است، برخی از این درخواستها حتی علنی هم شده است و بسیاری از آن هم سرّی و محرمانه صورت گرفته است.
افغانستان و بازی بزرگ؛ رازهایی که پشت ۲۸ اسد پنهان مانده است



