مقام ایرانی در کابل «دیپلماسی خویشاوندی» را ضرورتی راهبردی برای تقویت همگراییافغانستان و ایران دانست و گفت این رویکرد میتواند زمینهساز همکاریهای پایدار میان ملتهای دارای اشتراکات فرهنگی و تاریخی شود.
خبرگزاری وطن24 گزارش میدهد: سید روحالله حسینی، رایزن فرهنگی ایران در افغانستان، در سمینار «دیپلماسی خویشاوندی؛ از همزبانی تا همسرنوشتی در گستره تمدنی ایران و افغانستان» اظهار داشت: دیپلماسی خویشاوندی یکی از نوینترین رویکردهای توسعه فرهنگی در روابط بینالملل است که بر پیوندهای تاریخی، فرهنگی، زبانی، دینی و تمدنی میان ملتها تکیه دارد.
به گفته وی، در حوزه تمدنی ایران و افغانستان، این نوع دیپلماسی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا دو کشور در قلب یک گستره فرهنگی و تمدنی قرار دارند که قرنها با ملتهای پیرامون خود در اشتراکات عمیق انسانی و فرهنگی زیستهاند.
وی با اشاره به ضرورت تقویت سرمایه اجتماعی فرامرزی افزود: پیوندهای خویشاوندی میان ملتهای حوزه تمدنی ایران، از جمله ایران، افغانستان، تاجیکستان و بخشهایی از آسیای مرکزی، قفقاز و شبهقاره، سرمایهای ارزشمند برای ایجاد اعتماد متقابل و گسترش همکاریهای پایدار است.
به گفته حسینی، اعتماد برخاسته از اشتراکات فرهنگی میتواند بسیاری از موانع سیاسی را کاهش دهد.
رایزن ایران در افغانستان درباره تحکیم هویت مشترک تمدنی نیز گفت: دیپلماسی خویشاوندی به بازشناسی میراث مشترک کمک میکند؛ میراثی که در زبان فارسی، ادبیات، عرفان، هنر، معماری، آیینها و ارزشهای اخلاقی متجلی شده است.
وی افزود این هویت مشترک میتواند زمینهساز همگرایی منطقهای و تقویت احساس تعلق به یک حوزه تمدنی واحد باشد.
حسینی با اشاره به ظرفیتهای فرهنگی مشترک در این حوزه تمدنی تصریح کرد: آثار حکیم ابوالقاسم فردوسی، مولانا جلالالدین بلخی، سعدی شیرازی، خواجه حافظ شیرازی، خواجه عبدالله انصاری و سنایی غزنوی از جمله ظرفیتهای کمنظیری هستند که میتوانند بهعنوان ابزارهای مؤثر دیپلماسی فرهنگی مورد استفاده قرار گیرند.
وی همچنین با تأکید بر نقش اشتراکات فرهنگی در کاهش تنشها و سوءتفاهمهای سیاسی اظهار داشت: ملتهایی که خود را اعضای یک خانواده تمدنی میدانند، آمادگی بیشتری برای حل اختلافات از طریق گفتوگو و همکاری دارند.
فراخوان شعر مهاجران در مشهد؛ فضائل حضرت زهرا(س) و دفاع مقدس رمضان




دیدگاهتان را بنویسید