در حالی که دیپلماتها در هوتلهای مجلل ژنو از پیشرفت بیسابقه و جدیت برای احیای توافقات هستهای سخن میگفنتد، غرش جتهای جنگنده و صدای انفجار در تهران، سیاست خارجی جنگطلب واشینگتن و متحدانش را به نمایش گذاشت.
خبرگزاری وطن24 گزارش میدهد: صبح امروز ۹ حوت، صدای چندین انفجار در مناطقی از تهران شنیده شد. انفجاری که اسرائیل مسئولیت آن را برعهده گرفت.
حملهی هوایی رژیم صهیونسیتی درحالی رخ میدهد که دوشنبه ۱۱ حوت دور چهارم از مذاکرات هستهای بین ایران و آمریکا به طور غیرمستقیم، قرار بود برگزار شود.
گزارشهای رسیده حاکی از آن است که وضعیت کنونی، شکافی عمیق میان میز مذاکره و میدان نبرد ایجاد کرده است.
عراقچی پس از ۶ ساعت مذاکره فشرده با میانجیگری عمان و حضور رافائل گروسی، اعلام کرد که طرفین وارد جزئیات فنی و کارشناسی شدهاند.
او تاکید کرد که تیمهای فنی قرار است روز دوشنبه در وین روی چارچوب رفع تحریمها کار کنند.
ساعاتی پیش، یسرائیل کاتس، وزیر جنگ اسرائیل، رسماً تایید کرد که ارتش این کشور حملات پیشدستانهای را علیه ۳۰ هدف در ایران، از جمله مراکز استخباراتی و اقامتگاه ریاستجمهوری، انجام داده است.
نکته قابل تامل در این بحران، نقش محوری ایالات متحده است.
در حالی که دیپلماتهای آمریکایی در ژنو از طریق میانجیهای عمانی پیامهای کاهش تنش ارسال میکردند، رسانههای اسرائیلی به نقل از منابع امنیتی فاش کردند که حمله به ایران یک «عملیات مشترک اسرائیلی-آمریکایی» بوده که از ماهها پیش روی آن برنامهریزی شده بود.
این وضعیت نشاندهنده یک استراتژی دوگانه است؛ فشار نظامی حداکثری در میدان برای گرفتن امتیازات کلان در میز مذاکره.
اما سوال اینجاست که آیا با هدف قرار گرفتن قلب سیاسی تهران، دیگر فضایی برای «مشورت در پایتختها» باقی میماند؟
در حالی که اسرائیل حریم هوایی خود را کاملاً بسته و آماده واکنش احتمالی ایران است، فضای دیپلماتیک در ژنو در هالهای از ابهام فرو رفته است. ناظران میپرسند: آیا دوشنبه در وین، سخن از «سانتریفیوژها» خواهد بود یا «خونخواهی»؟
این درحالیست که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا روز جمعه ۸ حوت پیش از ترک کاخ سفید خطاب به خبرنگاران گفت:
«من از نحوه مذاکره ایرانیها اصلاً راضی نیستم. آنها هنوز حاضر نیستند آن کلمات را بگویند؛ اینکه ما هرگز سلاح هستهای نخواهیم داشت.»
ترامپ با اشاره به اینکه ایران اگر «هوشمند» باشد توافق میکند، هشدار داد که صبر واشینگتن بیپایان نیست. او در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تغییر نظام در پی حملات اخیر گفت: «هیچکس نمیداند؛ شاید رخ دهد، شاید هم نه. ترجیح من دیپلماسی است، اما گاهی مجبورید از زور استفاده کنید. ما قدرتمندترین ارتش جهان را داریم.»
فراه در مسیر رشد اقتصادی؛ قراردادهای پنج میلیون دالری میان تاجران افغان و ایرانی امضا شد




دیدگاهتان را بنویسید