مقاله:

افغانستان و چالش صداهای اختلاف افکن؛ ضرورت ایستادگی در برابر تفرقه

افغانستان بیش از هر زمان دیگری به صدای وحدت نیاز دارد؛ صدایی که از دل تاریخ مشترک، ایمان مشترک و رنج‌های مشترک برخیزد.
در روزگاری که برخی صداهای پراکنده از بیرون مرزها تلاش می‌کنند تخم نفاق، قوم‌گرایی و تجزیه‌طلبی را در ذهن نسل جوان بکارند، عید قربان بار دیگر ما را به فلسفه بزرگ ایثار، برادری و همبستگی فرا می‌خواند.
این عید تنها یک مناسبت مذهبی نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش میزان وفاداری ما به مفهوم «امت» و «ملت» است.
افغانستان سرزمینی است که قرن‌ها اقوام، زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف در کنار هم زیسته‌اند. هیچ قوم و منطقه‌ای جدا از دیگری معنا نداشته و هیچ بخشی از این خاک بدون دیگری کامل نبوده است.
دشمنان این سرزمین به‌خوبی می‌دانند که قدرت واقعی افغانستان در وحدت مردمان آن نهفته است؛ از همین‌رو تلاش می‌کنند از شکاف‌های اجتماعی، زبانی و سیاسی برای تضعیف پایه‌های همگرایی ملی استفاده کنند.
پروژه تجزیه‌طلبی، بیش از آن‌که یک خواست مردمی باشد، بخشی از بازی‌های پیچیده استخباراتی برای دوام بحران و بی‌ثباتی در افغانستان است.
مردم افغانستان از جنگ خسته‌اند؛ از نفرت خسته‌اند و از سیاست‌هایی که بوی تفرقه می‌دهد، عبور کرده‌اند.
نسل امروز بیشتر از هر زمان دیگر به درک مشترک، عدالت اجتماعی و مشارکت ملی نیاز دارد؛ نه به شعارهایی که بذر دشمنی را میان هم‌وطنان می‌پاشد.
عید قربان در ذات خود پیام وحدت دارد. میلیون‌ها مسلمان در سراسر جهان، بدون درنظر گرفتن قوم، زبان، رنگ و جغرافیا، رو به یک قبله می‌ایستند و یک پیام را تکرار می‌کنند؛ پیام بندگی، اخلاص و برادری.
حج نیز بزرگ‌ترین نمایش همبستگی امت اسلامی است؛ جایی که تفاوت‌ها رنگ می‌بازد و انسان‌ها در زیر پرچم ایمان، برابر و متحد می‌شوند. افغانستان نیز می‌تواند از همین الگو برای بازسازی اعتماد ملی و تقویت روحیه همدیگرپذیری بهره ببرد.
امروز ملت شدن، مهم‌ترین نیاز افغانستان است. ملت شدن تنها در شعار خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در شریک شدن در دردها، سختی‌ها و مسئولیت‌ها معنا پیدا می‌کند.
وقتی مردم یک کشور غم و شادی همدیگر را از خود بدانند، هیچ توطئه‌ای نمی‌تواند آنان را از هم جدا سازد. اگر در برابر فقر، بحران، مهاجرت و چالش‌های اجتماعی در کنار هم بایستیم، بدون شک آینده‌ای باثبات‌تر و قدرتمندتر خواهیم ساخت.
رسانه‌ها، نخبگان، عالمان دینی و نسل جوان در این میان مسئولیت بزرگی دارند. آنان باید به‌جای دامن‌زدن به اختلافات، فرهنگ گفت‌وگو، احترام متقابل و همگرایی را تقویت کنند. افغانستان زمانی از بحران عبور خواهد کرد که فرزندانش به‌جای تأکید بر تفاوت‌ها، بر مشترکات بزرگ تاریخی و دینی تمرکز کنند. هیچ نسخه نجاتی برای این کشور مؤثرتر از وحدت ملی و اعتماد متقابل نیست.
عید قربان امسال می‌تواند نقطه آغاز یک نگاه تازه باشد؛ نگاهی که در آن افغانستان خانه مشترک همه باشد و هیچ‌کس خود را بیرون از دایره این ملت احساس نکند.